Liefde is… Vreemdgaan?!

Ik ben op weg naar mijn werk en kijk uit het raam van de metro. Daar zie ik een poster van een vrouw en een man, intiem met elkaar in aanraking. Niet zo gek en niet eens zo obsceen als de gemiddelde reclamecampagne. Maar wat mij raakt is de tekst eronder: “flirten is niet alleen voor singles”. Een steek in het hart van een vrouw die weet hoe sterk echte liefde kan zijn. Die weet dat vreemdgaan meer zegt over jou, dan over de ander.

Er zit een groot gevolg aan dit fenomeen. Mijn kinderen zien deze advertenties. Zij horen het op de radio. Ik kan ze er niet tegen beschermen. Zij leren van de maatschappij dat het ok is om de ‘easy way out’ te nemen. Als je jouw partner zat bent, ga gewoon vreemd. Ga niet na waarom de liefde minder is, ga geen gesprek met elkaar aan om te kijken of het nog te redden valt, geef niet toe dat jullie relatie niet meer werkt. Nee, pak wat je wilt, zonder medeleven met de ander die om jou geeft.

Een volgende stap zou zijn om posters voor inbraakgereedschap te plaatsen. Als je iets wil, mag je het ten slotte toch pakken? Wat maakt het nou uit wie je er mee kwetst? Of posters voor GHB, met dezelfde argumentatie. Of vrije reclame voor drugs, alcohol en onveilige seks, want als je leven saai is, moet je op zoek gaan naar spanning.

Maar wat een eenzame wereld ontstaat er, als iedereen alleen maar denkt aan zichzelf. Hoe zinvol is het leven zonder oprechte intimiteit? Een fase, volgens Erik Erikson, welke staat tegenover isolement. Als je onvoldoende jezelf kent, in jezelf geloofd, ben je niet in staat om oprechte intimiteit met een ander te bereiken. Want voor echte intimiteit zal je jezelf aan moeten passen. Dan zal je vast komen te zitten in een isolement.

Wat als mijn kinderen niet weten wie ze zijn. Daardoor zichzelf niet of helemaal aanpassen aan anderen. Zich nooit verbonden voelen met een ander? Nooit begrepen? Dat zou vreselijk zijn! Daarom wil ik ze leren dat echte intimiteit hard werken is, maar wel met een hele hoge beloning.

Ik zeg niet dat vreemdgangers slechte mensen zijn. Iedereen maakt beslissingen die niet altijd de juiste zijn. Iedereen maakt fouten. Iedereen is menselijk. Ik ook. Ik maak ook fouten. Maar ondanks deze fouten ben je nog geen slecht mens. Het gaat erom, hoe ga je nu verder? Blijf je je fouten herhalen of leer je ervan?