Hoe motiveer ik mijn sporter? (deel 1)

Deci & Ryan (2002) beschrijven in hun zelfbeschikkings-theorie hoe men de intrinsieke motivatie zou kunnen aanwakkeren. Zij noemen: competent voelen, autonomie ervaren en verbinding voelen met de omgeving als; universele, psychologische behoeften, die bijdragen tot intrinsieke motivatie. Opvallend is dat juist die laatste behoefte niet veel onderzocht is. Terwijl dit juist een sleutelelement kan zijn voor intrinsieke motivatie. Dit kan namelijk jouw oprechte passie oproepen! En hoe motiverend passie kan zijn, hebben we allemaal kunnen zien op de Olympische en Paralympische spelen.

Om passie ergens voor te hebben, zal iets van belang voor je moeten zijn. Iets is pas van belang, als je jezelf ermee verbonden voelt. Dat je het gevoel hebt dat iets er toe doet, dat het betekenis heeft en misschien zelfs voelt als een onderdeel van jezelf.

In mijn eigen leven heb ik dit onlangs meegemaakt bij mijn eigen gezin. Mijn man is namelijk niet zo sportief, dit staat zelf onderaan zijn prioriteiten lijstje. Bovenaan staat zijn gezin, zijn familie, zijn vrienden en daarnaast wil hij graag emigreren naar Noorwegen. Zo graag dat ik me over had laten halen om deze zomervakantie twee weken in Noorwegen door te brengen. De derde dag van onze vakantie, begonnen we vol goede moed aan een wandelroute langs de kust.

Al gauw bleek onze kustwandeling meer een bergbeklimming te zijn, zonder een echt pad, zonder hekwerk en met een overvloed aan steile afgronden. Ik stond doodsangsten uit, want de oudste van 2,5 wilde per se zelf klimmen, lopen en springen. Maar mama zag haar al onderaan de afgrond liggen met een bebloed hoofd en vond dit alles behalve een goed idee. Het was warm, gevaarlijk en de route bleek langer dan verwacht, dus na 15 minuten wilde ik terug. Maar terug betekende nog zo’n 20 minuten klim, daal en stuntelwerk.

Ik zag het steeds minder zitten, mijn dochter werd te zwaar voor mij om te tillen, maar ik wilde haar niet in gevaar brengen door haar zelf te laten lopen. En daar was de redder in nood: mijn man. Hij zette haar op zijn nek, met de baby op zijn rug en klom stug door de rotsen omhoog en had ook nog tijd om te genieten van het mooie uitzicht. Binnen ‘no time’ stonden we moe, maar voldaan bij de auto. Ik was verbaasd!

Toen ik hem vroeg waarom hij deze wandeling zo goed volgehouden had, zei hij: “ ik moet mijn meiden toch beschermen en het goede voorbeeld geven?”. En dat had hij zeker gedaan! Door het belang van zijn gezin, was zijn passie aangestoken en kende zijn intrinsieke motivatie geen grenzen.

Maar dit is niet de uitzondering op de regel. Ik herken het ook bij mezelf, tijdens het schrijven van mijn boek. Ik heb een hekel aan grammatica regels, vooral omdat ik er niet goed in ben. Op mijn examen Nederlands had ik zelfs een onvoldoende. En toch schreef ik een boek. Ik vond het daarna zelfs zo leuk, dat ik fanatiek ben doorgegaan met het schrijven van blogs. Ondanks dat ik de grammatica en spelling nog steeds lastig vind, krijg ik er steeds meer plezier in. Ik heb blijkbaar toch een grote passie voor de Nederlandse taal!

Dus niet alleen de autonomie en jezelf competent voelen is van belang voor je motivatie, maar ook de verbinding die je voelt met je omgeving. Hoe meer verbinding je ervaart, hoe groter de passie en hoe groter de passie, hoe groter je vastberadenheid, wilskracht en vermogen om te presteren.

Wat ik mezelf dus ben gaan realiseren: als je de juiste verbinding vindt en de passie van je sporter daardoor ontdekt, hoef je als coach alleen nog maar achterover te leunen;)

Hoe kan je deze passie van je sporter vinden? dat vertel ik in mijn volgende blog!

Foto: de held in kwestie

Literatuur: Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2002). Handbook of self-determination research. University Rochester Press.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *